تبلیغات
ادبیات فارسی - کسره اضافه
پنجشنبه 1393/11/9

کسره اضافه

   نوشته شده توسط: حفیظ اله اعظمی    

کسره‌ی اضافه‌ی اضافه!

بعضی‌ها گاهی کسره‌ی اضافه را نابه‌جا به کار می‌برند.  اینک موارد آن:

دیگر

این صفت گاهی پیشین است و گاهی پسین:  مناطق دیگر؛  دیگر مناطق.  وقتی پیشین است، بدون کسره‌ی اضافه تلفظ می‌شود.  بنابراین مثلاً «دیگر شهرها» digar shahrhaa باید تلفظ کرد، نه «دیگرِ شهرها» digar-e sharhaa.  باید توجه داشت که مترادف این واژه، یعنی «سایر»، همیشه صفت پیشین است و با کسره‌ تلفظ می‌شود:  سایرِ مناطق saayer-e manaateq.

علامه

علامه دهخدا. (درست)

علامۀ دهخدا. (نادرست)

مث آب خوردن

آب خوردن، یعنی نوشیدن آب، کار بسیار ساده‌ای است که نیاز به هیچ‌گونه تخصصی ندارد.  به همین دلیل وقتی کاری خیلی آسان است، می‌گوییم «مث آب خوردنه».  اما بعضی‌ها به اشتباه «آبِ خوردن» (با کسره‌ی اضافه) تلفظ می‌کنند.  لابد منظورشان آب شرب (آشامیدنی) است!

ملک‌الشعرا بهار

این عنوان به همین صورت بدون کسره‌ی اضافه صحیح است.  معمولاً به اشتباه «ملک‌الشعرای بهار» (با کسره‌ی اضافه) می‌گویند و می‌نویسند.

 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.